Zgniłek z Saoirse Ronan i skandynawskie historie po angielsku: porównaliśmy oryginały z remake'ami

Szwedzki reżyser Jonatan Etzler najpierw próbował przekonać rodzimych producentów do ekranizacji powieści De oönskade (2020), którą napisał Rasmus Lindgren. W rozmowie z portalem Moviezine wspominał, że wyczuł u nich „dużo lęku” – dopytywali na przykład, czy bohaterka „naprawdę musi zamknąć chłopca w piwnicy”. W Anglii scenariusz przyjęto zupełnie inaczej, z entuzjazmem. Po mniej więcej roku pisania trafił do Saoirse Ronan, która od razu chciała zagrać. Tak powstała czarna komedia Zgniłek (oryg. Bad Apples). Ronan gra Marię, nauczycielkę w szkole podstawowej, której klasę dziesięciolatków rozbija jeden uczeń – Danny, w tej roli Eddie Waller. Seria złych decyzji kończy się tym, że Maria zamyka chłopca u siebie w domu, a klasa pod jego nieobecność zaczyna kwitnąć. Scenariusz napisała Jess O'Kane, akcję przeniesiono do brytyjskiego miasteczka, a zdjęcia trwały 32 dni od 19 marca 2024 roku w okolicach Bristolu i w Bath. Pierwszy pokaz odbył się 7 września 2025 roku na festiwalu w Toronto, potem film pokazano w San Sebastián i na festiwalu BFI w Londynie. Do kin w Wielkiej Brytanii i USA wszedł 18 września 2026 roku, w Niemczech i we Włoszech tydzień wcześniej. W serwisie Rotten Tomatoes ma 83 proc. pozytywnych opinii (64 recenzje), w Metacritic 63/100 (16 recenzji), a według Wikipedii zarobił do tej pory około 2 mln dolarów. Potwierdzonej daty polskiej premiery w chwili pisania nie znaleźliśmy. Historia ze Skandynawii nakręcona od razu po angielsku to raczej wyjątek. Zwykle kolejność jest odwrotna: najpierw powstaje film na Północy, a potem Hollywood robi własną wersję. Sprawdziliśmy, jak takie pary oceniają widzowie. Metodologia: wzięliśmy pięć par, w których baza smdb.pl zawiera zarówno skandynawski oryginał, jak i anglojęzyczny remake. Porównujemy średnią ocenę widzów w TMDB (skala 0–10) oraz liczbę głosów według stanu na 22 października 2026 roku. Nie uwzględniamy ocen krytyków ani wpływów z biletów. Millennium – Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (Niels Arden Oplev, 2009): 7,53 (3031 głosów) kontra Dziewczyna z tatuażem (David Fincher, 2011): 7,40 (7176 głosów). Różnica −0,13. Pozwól mi wejść – szwedzki oryginał (Tomas Alfredson, 2008): 7,54 (3028) kontra amerykańska wersja (Matt Reeves, 2010): 6,80 (2077). Różnica −0,74. Mężczyzna imieniem Ove (Hannes Holm, 2015): 7,61 (1204) kontra Mężczyzna imieniem Otto (Marc Forster, 2022): 7,76 (3136). Różnica +0,14. Winni – duński oryginał (Gustav Möller, 2018): 7,31 (1734) kontra remake (Antoine Fuqua, 2021): 6,40 (2811). Różnica −0,91. Goście (Christian Tafdrup, Dania 2022): 6,65 (943) kontra Nie mów zła (James Watkins, 2024): 7,22 (1561). Różnica +0,57. Średnio wersja anglojęzyczna wypada o 0,21 punktu gorzej, ale reguły tu nie ma. Dwa z pięciu remake'ów widzowie oceniają wyżej niż oryginał, a największy skok w górę zanotował najświeższy z nich, Nie mów zła. Najwięcej stracił amerykański remake Winnych – prawie cały punkt. Cztery z pięciu wersji anglojęzycznych zebrały za to więcej głosów niż oryginał: dotarły do szerszej publiczności, choć nie zawsze z lepszym odbiorem. Zgniłkowi bliżej do przypadków, w których skandynawska książka trafiła od razu do kina anglojęzycznego, bez lokalnej ekranizacji. Tu liczby są mniej łaskawe. Pierwszy śnieg (2017) według norweskiego bestsellera kryminalnego – wyreżyserowany przez tego samego Tomasa Alfredsona, który nakręcił Pozwól mi wejść – ma 5,22 (2278 głosów). Dziewczyna w sieci pająka (2018) w reżyserii Fede Álvareza, oparta na czwartej powieści cyklu Millennium, ma 6,14 (1405 głosów). Sam Zgniłek ma w TMDB na razie 6,6, ale tylko z 56 głosów, więc na rzetelne porównanie jest za wcześnie. Dla Etzlera, autora netfliksowej komedii One More Time (2023), to pierwszy film w języku angielskim. Najcieplej, jak mówi, przyjęto go w San Sebastián, gdzie publiczność doceniła właśnie tę bezczelność, której obawiali się szwedzcy producenci.