Osiem trylogii, w których nawet najsłabsza część nie zawodzi

Mówi się, że trzecia część zawsze jest najgorsza. Sprawdziliśmy, czy to prawda, i znaleźliśmy osiem trylogii, które temu przeczą. Kryteria: dane TMDB według stanu na 11 listopada 2026, kolekcje z dokładnie trzema wydanymi filmami aktorskimi z dystrybucji kinowej, każdy z co najmniej 300 głosami. Żaden film nie mógł przekroczyć 5 000 głosów, żeby ranking nie zamienił się w listę najgłośniejszych hitów. Serie z czterema lub więcej częściami odpadły. O miejscu decyduje najsłabszy film trylogii, nie średnia.

8. Infernal Affairs (2002 – 2003)

Infernal Affairs: Piekielna Gra 3 ma 6,91 i zaledwie 340 głosów. To pięć razy mniej niż pierwsza Infernal Affairs: Piekielna Gra (7,82), na której podstawie Martin Scorsese nakręcił remake The Departed. Ten w 2007 roku zdobył cztery Oscary, w tym za najlepszy film i reżyserię. Obie kontynuacje Andrew Lau i Alan Mak zrealizowali w jednym, 2003 roku. W drugiej części (7,29) głównych bohaterów grają młodsi aktorzy, trzecia przywróciła na ekran Tony’ego Leunga i Andy’ego Laua.

7. Czerwień rubinu, Błękit szafiru, Zieleń szmaragdu (2013 – 2016)

Najmłodsza widownia w zestawieniu. Niemiecka ekranizacja książek Kerstin Gier opowiada o szesnastoletniej Gwendolyn, w której rodzinie dziedziczy się gen podróży w czasie. Ta trylogia ma od razu dwa najsłabsze ogniwa. Czerwień rubinu i finałowa Zieleń szmaragdu mają po 6,95, środkowy Błękit szafiru 7,11. Maria Ehrich i Jannis Niewöhner grają we wszystkich częściach, reżyserował Felix Fuchssteiner, od drugiego filmu razem z Kathariną Schöde. Finał wszedł do niemieckich kin 7 lipca 2016 roku i według bazy Lumiere Europejskiego Obserwatorium Audiowizualnego obejrzało go tam 537 905 widzów.

6. Millennium (2009)

Szwedzkie ekranizacje powieści Stiega Larssona trafiły do kin w ciągu jednego roku. Pierwszą wyreżyserował Niels Arden Oplev i to ona wypada najlepiej: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet mają 7,53. Potem stery przejął Daniel Alfredson. Dziewczyna, która igrała z ogniem spadła do 6,99, a Zamek z piasku, który runął zatrzymał się na 7,05. Malały też wpływy: według TMDB 109 mln dolarów, potem 67 i wreszcie 43. Obsada się nie zmieniała, Noomi Rapace (Lisbeth Salander) i Michael Nyqvist (Mikael Blomkvist) występują we wszystkich trzech. Amerykańska Dziewczyna z tatuażem weszła do kin w grudniu 2011 roku.

5. Diler (1996 – 2005)

Tu jest odwrotnie niż zwykle. Najsłabsza okazuje się jedynka: Diler z 1996 roku, debiut Nicolasa Windinga Refna, ma 7,01. Diler 2 - Krew na rękach (7,19) i Diler 3 - Jestem aniołem śmierci (7,17) wypadają lepiej. Sequele powstały z konieczności. Po klapie filmu Fear X Refn według duńskiego dokumentu Gambler ogłosił osobiste bankructwo z długiem 5,5 mln koron duńskich, czyli około 730 000 euro. Jedyną drogą wyjścia były dwa kolejne Dilery. Magazyn Dazed nazwał je „lepszymi” filmami od pierwszej części, którym brakuje jednak jej zadziorności. Mads Mikkelsen gra w jedynce i dwójce, trzecią część dźwiga Zlatko Burić.

4. Sissi (1955 – 1957)

Najstarsza trylogia w rankingu i zarazem najbardziej wyrównana. Sissi ma 7,30, Sissi - losy cesarzowej 7,15, a Sissi - młoda cesarzowa 7,10, czyli różnica to tylko dwie dziesiąte. Wszystkie trzy filmy o cesarzowej Elżbiecie wyreżyserował Ernst Marischka. Cesarza Franciszka Józefa gra Karlheinz Böhm, a w obsadzie każdej części jest też Magda Schneider. Planowano czwarty film. Według TCM i niemieckiego archiwum filmportal.de Romy Schneider odmówiła udziału.

3. Martwe zło (1981 – 1992)

Z każdą częścią rósł budżet. Według TMDB Martwe zło kosztowało 350 000 dolarów, Martwe zło 2 dziesięć razy tyle, a Armia Ciemności 11 milionów. Najlepiej zarobiła jednak jedynka: prawie 30 milionów, mniej więcej 85 razy więcej, niż kosztowała. Oceny pieniądze nie ruszyły. Pierwsza i trzecia część mają po 7,30, środkowa 7,50. Za kamerą zawsze stał Sam Raimi, przed nią jako Ash Bruce Campbell. Spośród ośmiu trylogii ta ma najwięcej głosów, każda część przekroczyła 3 200.

2. Trzy kolory (1993 – 1994)

Polski akcent tego rankingu. Krzysztof Kieślowski nakręcił trylogię w latach 1993–1994, a w koprodukcji brało udział Studio Filmowe Tor. Najsłabiej wypada środkowy Biały (7,45), jedyna część, którą TMDB zalicza także do komedii. Karola gra w nim Zbigniew Zamachowski, a Dominique Julie Delpy. Niebieski z Juliette Binoche (7,70) zdobył w Wenecji Złotego Lwa. Najwyżej ocenianym filmem trylogii jest Czerwony z Irène Jacob (7,91), nominowany do trzech Oscarów: za reżyserię, scenariusz oryginalny i zdjęcia Piotra Sobocińskiego. Żadnej statuetki nie zdobył.

Rok później Delpy wsiadła do pociągu, od którego zaczyna się historia zwycięzcy tego zestawienia.

1. Przed wschodem słońca, Przed zachodem słońca, Przed północą (1995 – 2013)

Amerykanin Jesse i paryżanka Céline poznają się w pociągu, wysiadają razem w Wiedniu i do rana chodzą po mieście. Tak zaczyna się Przed wschodem słońca (7,97), film Richarda Linklatera z Ethanem Hawke’em i Julie Delpy.

Kolejne części przychodziły co dziewięć lat. Przed zachodem słońca (2004, 7,81) dzieje się w Paryżu, Przed północą (2013) na greckim Peloponezie. Scenariusze obu kontynuacji Linklater napisał razem z Delpy i Hawke’em, oba dostały nominację do Oscara za scenariusz adaptowany. Przed północą to najsłabsze ogniwo z wynikiem 7,51. Mimo to ma więcej niż najsłabszy film każdej innej trylogii w rankingu i więcej niż średnia sześciu z siedmiu pozostałych. Cała historia Jessego i Céline trwa według TMDB 290 minut.