Pojď si hrát Come Play

Rok 2020 jest niewątpliwie jednym z najgorszych lat w historii filmu, nie tylko pod względem jakości, ale nieskończone opóźnienia bardzo oczekiwanych filmów automatycznie sprawiają, że ten rok jest jeszcze mniej imponujący, niż by kiedykolwiek był. Niemniej jednak przyniósł kilka niespodzianek. Filmy, których naprawdę nie spodziewałem się polubić tak bardzo, jak to zrobiłem (Pod wodą, Zew dziczy), a nawet filmy, o których wiedziałem, że mi się spodobają, ale ostatecznie je absolutnie pokochałem (The One and Only Ivan, Palm Springs, Osobista historia Davida Copperfielda). Reżyseria Jacoba Chase'a należy do pierwszej grupy. Wiedziałem tylko o fabule i obsadzie, co muszę przyznać, że mnie naprawdę nie przekonało, ale i tak spróbowałem, bo to mogła być moja ostatnia wycieczka do kina w tym roku...

Film jest zdecydowanie pochodny (czyli "The Babadook" na telefonie), ale aktorstwo jest powyżej przeciętne, efekty stworzeń nie są złe, a kilka sprytnie zrobionych strasznych scen korzysta z kamery urządzenia.

Kilka ok momentów pośród kilku głupich (nigdy nie znajdę czegoś tak strasznego wychodzącego z telefonu). Ale występy były szczere i muszę przyznać, że byłem względnie zabawiony. Przypomniało mi to trochę Lights Out Davida F. Sandberga pod pewnymi względami, który jak to pewnie lepiej sprawdziłoby się jako segment w Tales from the Crypt lub coś podobnego. **3.0/5**