Detektyw True Detective

Piszę tę recenzję wyłącznie na podstawie pierwszego sezonu. Drugiego w chwili pisania jeszcze nie dokończyłem. Mogę spokojnie powiedzieć, że pierwszy sezon tego serialu był absolutnie oszałamiający. Jedne z najlepszych godzin kryminalnej telewizji, jakie widziałem w życiu. Mamy tu Woody'ego Harrelsona i Matthew McConaugheya w jednych z najlepszych ról ich karier. Zwłaszcza ten drugi – McConaughey wywołał lawinę rozmów swoją rolą inteligentnego, głęboko intelektualnego detektywa Cole'a i szczerze mówiąc, rzadko widziałem aktora, który zagrał postać aż tak dobrze. Wciąga bez reszty i nie puszcza przez cały serial. Akcja rozgrywa się w wilgotnych, wiejskich bagnach Louisiany. Zdjęcia są na najwyższym poziomie – serial jest nakręcony tak, że praktycznie czuje się zapach tego miejsca podczas oglądania. To zbliża widza do południowych bagien w nietypowy sposób. Muzykę wybrał T-Bone Burnett, który skomponował ścieżkę do uznanego filmu braci Coen 'O bracie, gdzie jesteś?'. To numer jeden, gdy trzeba wprowadzić prawdziwą amerykańską muzykę do filmu czy telewizji, i rzadko zawodzi. Odkrył dla mnie wielu nowych artystów. Serial utrzymuje świetne tempo praktycznie do samego końca. Zakończenie sezonu wypadło mi jednak zbyt pospiesznie i uproszczone – moim zdaniem dałoby się to rozegrać sprytniej, żeby usprawiedliwić resztę serialu. Ale to tylko drobna wada, bo cała resztę stanowi wręcz perfekcyjna telewizja, dająca ogrom materiału do przemyśleń. Zdecydowanie nie należy tego przegapić. Po ostatnim odcinku będziecie chcieli poczuć te bagna jeszcze bardziej. Szkoda za drugi sezon, który był dla mnie pewnym rozczarowaniem, choć w gruncie rzeczy nie ma nic wspólnego z genialnym pierwszym sezonem. Obowiązkowa telewizyjna klasyka.

**Wciąga bez reszty – jeśli lubisz mroczne, psychodeliczne kino, nie przegap tego za żadną cenę!** **O pierwszym sezonie** Ten serial ma w sobie coś, co – jeśli do ciebie trafi – przeniesie cię na zupełnie inny poziom analizowania samego siebie i całego życia, a jeśli nie trafi, to moim zdaniem po prostu masz przez to gorzej. Chwyta za duszę; podważa absolutnie wszystko, w co wierzyłeś; bawi się twoimi emocjami i myślami; rozbija cię na kawałki; a potem składa z powrotem i robi z ciebie innego człowieka. Wciąż zdezorientowanego, wyalienowanego, zagubionego, ale odrobinę lepszego, powiedziałbym. Wszystko wokół tego serialu jest genialne. Obsada, nawet najmniejsze role, towarzysząca muzyka, lokacje, sceneria, scenariusz, fabuła, reżyseria – wszystko było bezbłędne. Nie miało znaczenia, czy w ogóle rozwiążą te zabójstwa, samo budowanie napięcia było czystą błogością. Ten serial polecam tylko tym, którzy mają ochotę na coś mrocznego, powolnego, głębokiego, wielowarstwowego, intensywnego, a przy tym satysfakcjonującego i pełnego. Nigdy nie widziałem czegoś podobnego w żadnym gatunku. To jest coś, co zostanie z tobą na bardzo, bardzo długo. I chapeau bas dla Woody'ego Harrelsona jako 'Martina Harta' i Matthew McConaugheya jako 'Rusta Cohle'a za tę przyjemność z oglądania czegoś takiego. Jeśli myślisz, że to jest dla ciebie, idź w to – trafia idealnie w punkt!!

Prawie nie obejrzałem tego, kilka razy obok niej przechodziłem. Cieszę się, że to zrobiłem, bo już w pierwszym odcinku wpadłem w fabułę, a okazało się, że to jeden z najlepszych programów, jakie kiedykolwiek widziałem. Części 2 i 3 są całkiem dobre, ale myślę, że to pierwszy sezon był najlepszy. Świetna historia kryminalna/tajemnicza, którą trudno jest nie polubić.

Ocena trzeciego sezonu