Zwierzogród 2 Zootopia 2

PEŁNA RECENZJA BEZ SPOILERÓW @ https://movieswetextedabout.com/zootopia-2-movie-review-disney-proves-it-can-still-make-sequels-with-soul-and-purpose/ Ocena: A- "Zootopia 2 broni się jako wartościowa, a nawet niezbędna kontynuacja, która przezwycięża naturalną utratę efektu nowości fabułą odważnie zagłębiającą się w niedoskonałe fundamenty swojej utopii. Choć zagadka kryminalna nie osiąga napięcia znanego z pierwszej części, film rekompensuje to olśniewającym rozwojem wizualnym, obsadą głosową w znakomitej formie oraz dojrzałym spojrzeniem na relację Judy i Nicka. To film, który bawi tak samo, jak skłania do myślenia, i odmawia udzielania łatwych odpowiedzi na złożone problemy, takie jak wymazywanie historii i wykluczenie społeczne. To coś więcej niż zwykła animowana przygoda - to opowieść o odpowiedzialności za pamiętanie i naprawianie błędów, która inspiruje nas do wiary, że budowanie lepszego świata wymaga odwagi spojrzenia wstecz, byśmy w końcu mogli razem ruszyć naprzód."

Bardzo krótko: Zootopia 2 jest cudowna i ma tyle samo drobnych detali o świecie i jego mieszkańcach co pierwsza część. Jeśli podobała ci się pierwsza część, ta też ci się spodoba. Szerzej: Zootopia 2 w gruncie rzeczy robi to samo, co robiła pierwsza część: za pomocą historii sprawy policyjnej uczy widzów, w filmie i poza nim, że uprzedzenia i stereotypy, w które uwierzyliśmy, są często błędne, a jeszcze częściej niebezpieczne. Poza tym porusza też inne tematy, jak skradziona ziemia, a ostatecznie także to, że o tym, kim naprawdę jesteś, decydują twoje decyzje w sytuacjach, w jakich się znajdziesz. (Ważna) puenta na bok: Zootopia 2 jest równie piękna, może nawet piękniejsza, niż pierwsza część. Takie piękne kolory, tyle ruchomych elementów i zwierząt, taki niesamowity detal na miękkich powierzchniach i, oczywiście, na futrze. Dzięki temu Judy (i pozostali) wyglądają jeszcze piękniej i bardziej szczegółowo, z tyloma pojedynczymi włoskami i tak świetnymi efektami, gdy coś zmoknie. To samo dotyczy wody w ogóle, śniegu i piasku. Podobnie jak w pierwszym filmie, także tutaj pokazano mnóstwo drobnych detali świata: jak współpracują różne gatunki, jak wykorzystywane są różne rozmiary i umiejętności oraz jak budynki i obiekty są zaprojektowane tak, by pasowały do wszystkich różnych gatunków. Emocjonalnie film jest równie uroczy jak pierwszy: Mnóstwo żartów, nadmiernie pozytywny optymizm Judy i cynizm Nicka spełniają tę samą rolę co w pierwszej części. Tym razem jednak film naprawdę zajmuje się tym, jak obie te ich cechy służą też maskowaniu emocjonalnej słabości i jak sobie z nią radzą. (Choć osobiście uważam, że Judy wychodzi z tego trochę zbyt łatwo, ale to szczegóły.) I, jak przystało na kontynuację pierwszej części, jest tu też przynajmniej jedna scena wyciskająca łzy. Polecam więc ten film. Jeśli chodzi o "wątek policyjny", to chyba jednak bardziej podobała mi się sprawa z pierwszej części. Ale poza tym drobiazgiem, postacie i detale są równie cudowne. Polecam i czekam na Zootopię 3!

Sprawy nie wyglądają zbyt różowo dla tego zwierzęcego odpowiednika "Dempseya i Makepeace" po tym, jak jedna z ich tajnych operacji wyjątkowo się sypie, a szef grozi rozdzieleniem "Hoppsowej" i "Wilde'a". Ta pierwsza jest chyba bardziej profesjonalna z tej dwójki i po odkryciu czegoś wyraźnie "łuskowatego" na wielkiej miejskiej recepcji, która idzie nie tak, łączy siły ze swoim lisim partnerem, by dotrzeć do sedna tajemnicy, która może dotyczyć babci, patentu i pozornie niegroźnego, pokrytego metalem dziennika. Tymczasem miejscowi wpływowi rysie wydają się zdeterminowani, by pokrzyżować te działania śledcze, więc musimy założyć, że ich status miejskich dostojników nie do końca jest tym, na co wygląda - ale skoro wszyscy są sceptyczni wobec naszego dynamicznego duetu, jakie mają szanse dotrzeć do prawdy? Poza tym, że jest to po prostu przyjemnie tempowana przygoda, film ma też nieco większy ciężar jako opowieść rzucająca światło na uprzedzenia i stereotypizację. Robi to w zabawny i dyskretny sposób, ale mimo to wyraźnie ilustruje filozofię "nie oceniaj książki po okładce", jednocześnie celując też w dobrą, staromodną chciwość. Szczegółowość produkcji często ucieszy zwłaszcza dorosłych widzów, a w dialogach i w stopniowo narastającym zagrożeniu pośród ośnieżonych szczytów gór jest sporo humoru dla wszystkich grup wiekowych. Jakość animacji, zwłaszcza mimika twarzy, ale też akrobacje, jest zabawnie kolorowa, z mnóstwem szalonych wygłupów wystawiających na próbę lojalność starych i nowych przyjaciół. Może "Zootopia" jednak nie jest taka, na jaką wygląda? Może nigdy nie była? Dobra zabawa.

To bardzo rzadkie, żeby druga część była lepsza od pierwszej, a w tym przypadku tak właśnie jest. Nie jest tak dobra jak pierwsza, ale broni się sama. Miała dobrą historię, inną niż w pierwszym filmie, i sama w sobie się obroniła. Nie jest tak zabawna ani pomysłowa, fabuła jest bardziej przewidywalna, ale mimo to przyjemna w odbiorze.