Trzy Cathy Ames w 71 lat: czym miniserial Netflixa różni się od filmu z Jamesem Deanem

Cathy Ames to jedna z najmroczniejszych postaci w powieści Johna Steinbecka – i jak się okazuje, jedna z najbardziej „nagradzanych”. W ciągu 71 lat grały ją trzy aktorki, a każda adaptacja potraktowała ją zupełnie inaczej. Najnowsza, siedmioodcinkowy miniserial Na wschód od Edenu, jest dostępna na Netflixie od 1 października. 1955: Jo Van Fleet. Film Na wschód od Edenu w reżyserii Elii Kazana przeniósł na ekran tylko czwartą, ostatnią część książki. Centrum stanowił Cal – debiutujący w dużej roli James Dean, nominowany pośmiertnie do Oscara – oraz Abra grana przez Julie Harris. Cathy pojawia się tu już jako Kate, właścicielka domu publicznego. Jo Van Fleet zdobyła za tę rolę Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. 1981: Jane Seymour. Telewizyjny miniserial ABC dał postaci znacznie więcej miejsca, a Jane Seymour otrzymała za nią swój pierwszy Złoty Glob. 2026: Florence Pugh. Twórczynią i scenarzystką nowej wersji jest Zoe Kazan, wnuczka reżysera filmu z 1955 roku. Cathy gra Florence Pugh, braci Trasków z wcześniejszego pokolenia – Adama i Charlesa – Christopher Abbott i Mike Faist. W obsadzie są też Hoon Lee jako Lee i Ciarán Hinds jako Samuel Hamilton. Odcinki 1–4 wyreżyserował Garth Davis, 5–7 Laure de Clermont-Tonnerre; zdjęcia powstały w Nowej Zelandii. Siedem odcinków trwa od ok. 51 do 68 minut, łącznie mniej więcej siedem godzin. Krytycy chwalą przede wszystkim Pugh. Nick Schager z „The Daily Beast” nazwał serial „znakomitą adaptacją” opartą na „przebiegłej, złożonej i hipnotyzującej” roli aktorki. W Rotten Tomatoes miniserial ma w pierwszych dniach 87–89% pozytywnych recenzji (wynik wciąż się zmienia), w Metacritic 80 punktów na podstawie 26 recenzji. Nasze dane: w bazie smdb serial ma na razie średnią 8,3 z 20 głosów, film Kazana 7,6 z 767 głosów. Przy tak małej liczbie głosów ocena nowości to na razie tylko sygnał, nie werdykt – ale jeśli znacie wyłącznie wersję z Deanem, Netflix opowiada w zasadzie inną historię: mniej o synu walczącym o miłość ojca, bardziej o kobiecie, od której cały rodzinny dramat się zaczyna.