Neagleyová Neagley

Pierwszy sezon mnie mile zaskoczył. Jeśli lubicie Reachera, to i to wam podejdzie – przynajmniej u mnie tak było. Jest tu spory potencjał i nie mogę się doczekać drugiego sezonu. ⭐⭐⭐⭐⭐

Podobnie jak napisał Steve – „jeśli lubicie Reachera, to i to wam się spodoba" – co jednocześnie oznacza, że jeśli podobnie jak ja uważacie, że każdy kolejny sezon Reachera był coraz bardziej absurdalny i śmieszny, będziecie myśleć to samo o tym serialu. [UWAGA, SPOILERY] Neagley, sezon 1, odcinek 4: Neagley wraca do domu i odkrywa, że ktoś był w jej mieszkaniu. Podejrzewa, że ludzie, których ściga, mają coś wspólnego z narkotykami, na podłodze jest spora kałuża krwi – a ona i tak spokojnie bierze mleko i płatki. Wiecie, co mi tu nie daje spokoju? Neagley wie, że wiedzą o niej dosłownie wszystko, a mimo to nie robi absolutnie nic, żeby zabezpieczyć siebie albo ludzi wokół, którzy mogliby być w niebezpieczeństwie. Jak to możliwe, że we własnym mieszkaniu nie ma żadnej kamery, skoro wykonuje taką pracę i wplątuje się w takie rzeczy? No bez jaj... Nawet zwykłego czujnika ruchu? No SERIO?! Kto to w ogóle napisał? Ci sami ludzie, co pisali czwarty sezon Reachera?

Chociaż w serialu trafi się kilka nielogicznych momentów, ogólnie warto go obejrzeć. Już od pierwszego odcinka wciąga i kończy się w typowym stylu Reachera. Twórcy odwalili kawał dobrej roboty, a obsada wygląda świetnie. Jeśli lubicie Reachera, śmiało sięgnijcie po ten serial – myślę, że was usatysfakcjonuje.