The Copenhagen Test The Copenhagen Test

„The Copenhagen Test" to thriller szpiegowski, któremu czegoś brakuje. Choć obsada jest w większości całkiem sprawna, a sceny akcji zrealizowano kompetentnie, serial upada właśnie na fabule – ta wyraźnie się nie trzyma kupy. Pomysł na agenta z "zhakowanym" mózgiem, którego każdy krok śledzi nieznana, zapewne wroga grupa, nie jest szczególnie dobrym fundamentem do budowania fabuły. Efektem jest mnóstwo naciąganych, często niezręcznych scen, które wyraźnie nie działają tak, jak zapewne zakładał scenariusz. Nie pomaga też szczypta już męcząco znanego "obudzonego" nonsensu razem z amerykańską wyjątkowością. Podsumowując, „The Copenhagen Test" to powolny serial z podstawową premisą, z którą od początku trudno było dramaturgicznie pracować, przez co całość jest dość mdłym seansem.

Simu Liu nie potrafi zagrać nawet drogi z papierowej torby na zewnątrz. Nigdy nie powinien dostać głównej roli. To "charyzmatyczna próżnia", a Peacock powinien za to zwolnić cały dział castingu. Nie mogę uwierzyć, jak fatalna jest tu gra aktorska. Założę się, że cała ekipa wstydziła się kręcić ten serial. Producenci, reżyseria, aktorzy – wszyscy najwyraźniej wiedzą, że wypuszczają w świat szmirę. Fabuła i historia też są dość płytkie i prostackie. Kto właściwie zatrudnia tych scenarzystów? I kto teraz rządzi Peacockiem? Wygląda na to, że wszystko, co wypuszczają, to kolejna porcja śmieci. Może kiedyś ludzie będą zatrudniani za swoje umiejętności, a nie za odhaczanie checklisty, której wymagają stacje. Wiem jedno – prędzej czy później pieniądze przestaną tryskać z ich węży różnorodności i wrócimy do przyzwoitej telewizji. 🤞🏻

_The Copenhagen Test_ to _Kingsman_, ale traktowany na poważnie, jakby spotkał się z _Truman Show_, tylko gorszy. Szpiegostwo samo w sobie jest trudnym wyborem dla dramatycznego thrillera, ponieważ natura zawsze chłodnego, przenikliwego szpiega nie sprzyja naprawdę dramatycznym i przekonującym kreacjom aktorskim – a to dokładnie problem serialu, który traktuje siebie zbyt poważnie. The Copenhagen Test dodatkowo pozbawiony jest jakiejkolwiek subtelności, przez całą historię prowadzi widza za rękę i nie potrafi tego zrównoważyć żadnym zaskakującym zwrotem akcji. Nie sposób polubić praktycznie żadnej z postaci – gra Liu jest w najlepszym razie mdła, a Barrera (po której obiecywałem sobie najwięcej i która jest drugą nazwiskiem w czołówce) jest niestety niewykorzystana. Prawdziwą gwiazdą tego serialu jest Sinclair Daniels jako Parker, jedyna postać, której dano wystarczająco dużo otwartości i czasu, by nawiązać kontakt z widzem. Motywacje są porozrzucane byle gdzie, historie postaci niedopowiedziane, nie zależy mi na żadnej z tych postaci. Tematycznie to kolejna propagandowa opowieść o amerykańskim rządzie, który szaleje bez kontroli, strzela sobie w stopę i wszystkim wokół we własnym interesie – i zawsze uchodzi mu to na sucho. Nic naprawdę nowego ani przełomowego, zwłaszcza że całość zamyka się wokół tematu "rodziny". _(Drugi recenzent kazał mi myśleć, że będzie tu coś "obudzonego", ale ostatecznie jest tylko w przewadze zróżnicowana rasowo obsada i dwie sekundy głównej złej, starszej lesbijki.)_

Ten serial tuż przed końcem runął w przepaść. Podstawowe założenie było trochę absurdalne, ale na tyle interesujące, by utrzymać moją uwagę. A gdy się to wszystko rozwijało – ta agencja, która rzekomo monitoruje wszystkie inne agencje wywiadowcze, ostatecznie wykorzystuje swojego agenta – o którym wie, że został "zhakowany" – by zwabić przebiegłych czarnych charakterów stojących za planem zniszczenia ich supertajnej agencji? Całkiem ciekawe, ale serialowi brakowało większych dramatycznych momentów, które sprawiłyby, że zależałoby mi na tym, dlaczego ci ludzie robią to, co robią, a zamiast tego próbowano nadać fabule gęstości, dodając głupie warstwy intryg, które ostatecznie okazały się bezcelowe, a miejscami wręcz irytujące. A co gorsza, od razu mówią wam, kto jest wielkim czarnym charakterem, ale gdy w końcu ujawniają jego motywy, to spore rozczarowanie. Większość postaci była napisana wyjątkowo słabo, więc łatwo je zabijano, ale z powodów, których nigdy nie zrozumiem, udawało im się przeżyć. Ten serial był ogromnym marnotrawstwem transferu danych.