Star Trek: Akademia Gwiezdnej Floty Star Trek: Starfleet Academy

Tak, muszę przyznać, że podszedłem do tego z bardzo niskimi oczekiwaniami i dostałem jeszcze mniej. To po prostu kolejna porcja tego samego „woke” sci-fi suflet, które uparcie nie chce wyrosnąć – więc może czas zmienić przepis? Sądząc po ocenach Discovery wśród widzów, ewidentnie nie jest to smaczny przepis. Czy jest w tym coś pozytywnego? Wizualnie jest zjawiskowo – nie da się zaprzeczyć, że to CGI na najwyższym poziomie, ale samą wizualną słodyczą daleko nie zajedziesz. Ani wypożyczeniem aktorów ze znanych seriali z lat 90. Może ludzie lubili tamte postacie i seriale z jakiegoś powodu – nie sądzicie? Podsumowując: kolejna porcja typowych „woke” bzdur, o które nikt nie prosił, ale które zdecydowanie mają już dość. A teraz zastanawiam się, jak długo zajmie, zanim ktoś zaatakuje moją recenzję w komentarzach, pewnie jakiś wściekły menedżer marketingu z niebieskimi włosami?

Naprawdę świetny punkt startowy dla współczesnych fanów sci-fi, by pokochać Star Treka. Jako młodsza osoba zawsze postrzegałem Star Treka jako swoisty ciężar wiszący nad całym gatunkiem, a oglądanie niektórych starych odcinków (głównie oryginalnego serialu) nigdy mnie tak naprawdę nie przekonało ze względu na skromny budżet i efekty praktyczne, które w swoim czasie były pewnie całkiem dobre, ale dla współczesnego oka przyzwyczajonego do efektownego CGI wyglądają amatorsko. Komentarz społeczny oryginalnego Star Treka też do mnie nie trafiał, bo pochodzi sprzed dziesięcioleci. Ten nowy serial jednak pokazuje Star Treka w najlepszym świetle, jakie widziałem już w pierwszych kilku odcinkach. Przekonujące postacie, wiarygodne relacje, głęboko ludzki i pełen nadziei rdzeń, że być może czeka nas dobra przyszłość. A do tego jest absolutnie piękny, muzyczny i w najlepszych momentach budzi poczucie zachwytu i zdumienia.

To jest po prostu głupie do granic możliwości. Nawet nie jest zabawne. Jest gorsze niż jakakolwiek kontynuacja Epic Movie, jaką można sobie wyobrazić.

Dobry start nowego serialu Star Trek – większość serii Treka zaczyna się dość niepewnie, ale ten (podobnie jak Strange New Worlds) zdaje się łamać ten trend. Nie nastawiałem się szczególnie na ten serial, bo Discovery specjalnie mnie nie bawiło, ale przyjemnie zaskoczyły mnie jak dotąd postacie i fabuła. Nie wszystko jest w nim idealne, tak jak w żadnym innym serialu Treka, ale czekam na kolejne odcinki z zaciekawieniem.

To nie jest Star Trek, to CW w kosmosie – gdyby zrobili własny serial, mógłbym go albo polubić, albo po prostu go nie oglądać. Zamiast tego wzięli udaną franczyzę i ją zniszczyli. Osoby zaangażowane w ten serial nigdy więcej nie powinny pracować w branży rozrywkowej.

OK, biorąc pod uwagę mój wiek, ten serial ewidentnie nie jest kierowany do mojej grupy demograficznej. Ponieważ oglądam Star Treka od końca lat 60., mógłbym się z tym do pewnego stopnia pogodzić, ale problem w tym, że i poza tym nie jest to zrobione zbyt dobrze. Całość sprawia wrażenie swobodnej, wręcz leniwej, co doskonale ilustruje sposób, w jaki swoją postać gra Holly Hunter. Jest tak wyluzowana, że wręcz niezrozumiała, prezentując hippisowski styl z XX wieku, który tutaj zupełnie nie pasuje. Pozostałe postacie po prostu jakoś tam są. A potem jest scenariusz. Dlaczego serwuje się nam stereotypy, zachowania, mowę i maniery z początku XXI wieku w czymś, co ma się dziać w XXXII wieku? Wytrzymałem do 3. odcinka i zrezygnowałem z szukania jakichkolwiek zalet poza CGI, które jest na najwyższym poziomie – ale brak porządnego prowadzenia fabuły i rozwoju postaci ułatwiły mi decyzję, by nie kontynuować.