Michael Michael

Biorąc pod uwagę całą plejadę Jacksonów zaangażowanych w tę stylową produkcję, nie mogłem oprzeć się lekkiemu rozczarowaniu pustką całego przedsięwzięcia. Jaafar Jackson ma w sobie coś z uroku i dziecięcej wrażliwości wuja, ale gdybyśmy nie wiedzieli, że jest prawdziwym członkiem rodziny, nie jestem pewien, czy jego kreacja aktorska poza parkietem tanecznym byłaby aż tak przekonująca. W każdym razie zaczynamy od jego dziesiątych (czy to ósmych?) urodzin — z domową przemocą ze strony despotycznego ojca Joego (Colman Domingo), podczas gdy bezradna matka Katherine (Nia Long) jedynie się temu przyglądała — ale bez prawdziwego zrozumienia natury więzi między rodzeństwem (po Janet nie ma śladu). Mimo że film trwa kilka godzin, gdy docieramy do dorosłej fazy jego życia, z wężami i lamami, wszystko zostaje przyspieszone bez głębszego poznania jego relacji z Berrym Gordym (Larenz Tate), Quincym Jonesem (Kendrick Simpson) czy agentem/menedżerem i filarem wsparcia Johnem Branką (Miles Teller). Nie ma wątpliwości, że ten Jackson czuje się w swoim żywiole w studiu i na scenie — jego występy balansują na granicy naśladownictwa, ale ze świeżością, która przypomina, że ten młody człowiek ma w sobie coś swojego, co charyzmatycznie dodaje przez cały film. Film wygląda równie efektownie i innowacyjnie jak oryginalne występy, ale brakuje mu głębi. Sprawia raczej wrażenie wypolerowanego fanzinu, który prowadzi nas do albumu "Bad" z obietnicą ciągu dalszego, ale bez tego, byśmy dowiedzieli się o nim dużo więcej, niż moglibyśmy przeczytać na Wikipedii. W grze Domingo jest coś obsesyjnego, co przekonuje, ale poza tym wydaje się, że twórcy byli zbyt blisko tematu, by zachować prawdziwy obiektywizm co do tego, co napędzało tego człowieka — i tak wyszedłem z kina z ciepłym wspomnieniem człowieka, którego widziałem na Wembley w 1988 roku, ale niewiele mądrzejszy.

Naprawdę mega się przy tym filmie bawiłem. Dosłownie jakby Michael Jackson znów ożył. Fani na całym świecie go pokochali. Antoine Fuqua odwalił kawał dobrej roboty, unikając kontrowersji wokół Michaela Jacksona i skupiając się na jego drodze do sławy. Nie obchodzi mnie, co mówią krytycy. Idźcie i zobaczcie sami. Jaafar Jackson i Colman Domingo zagrali w filmie znakomicie. Moja ocena: 9,5/10. Nie pożałujecie, jeśli obejrzycie go jeszcze raz — zwłaszcza w formacie IMAX.

**FANTASTYCZNE KINOWE PRZEŻYCIE** Niezależnie od tego, ile razy go obejrzycie, film staje się coraz lepszy, jeśli jesteście fanami Michaela Jacksona. Oferuje szybko płynące spojrzenie na wczesne życie Króla Popu, nie sprawiając wrażenia pospiesznego. Zasadniczo pokazuje, jak stał się Królem Popu i co go to kosztowało, by osiągnąć taką światową sławę — łącznie z przemocą ze strony ojca i zmaganiem się z utraconym dzieciństwem oraz wyglądem. Choć Bohemian Rhapsody podobał mi się bardziej pod względem długości i struktury, Michael i tak oferuje świeże spojrzenie na jego życie, choć struktura zbliżona do Bohemian Rhapsody wyszłaby mu jeszcze na dobre — a zwłaszcza czas trwania. Film trwa zaledwie około 127 minut, podczas gdy BoRhap miał 134 minuty, co jest trochę niepokojące, bo film nie ma nawet pełnych 2 godzin bez napisów końcowych — mimo to wypadło to lepiej i widzowie o krótszej uwadze łatwo obejrzą go w kinie, zwłaszcza młodsze pokolenie TikToka. Fabuła: 8,2/10 (Dobrze napisana, także z humorystycznym akcentem) Tempo: 7,1/10 (Szybkie, ale nie pospieszne, dobrze dopasowane do młodszego pokolenia) Struktura: 5,3/10 (Miejscami zbyt liniowa i mniej wciągająca) Aktorstwo: 8/10 (Świetne kreacje, Colman, Juliano, Jaafar, Nia i Miles stanęli na wysokości zadania) Wierność faktom: 9,1/10 (Lepsza chronologia niż w Bohemian Rhapsody) Głębia ujęcia tematu: 4,8/10 (Sprawia wrażenie strony na Wikipedii, nie wnosi nic nowego ani nieznanego o życiu Michaela) Dramaturgia: 8,9/10 (Świetnie zrealizowana i zagrana) Ścieżka dźwiękowa: 7,3/10 (Bardziej zestaw największych hitów jeden po drugim, ale za to świetnie dobranych) CGI: 6,5/10 (Miejscami rozprasza, zwłaszcza przy Bubbles, ale nie psuje odbioru) Taniec: 9,8/10 (Dosłownie majstersztyk, bez zarzutu) Zdjęcia: 7,5/10 (Wyglądają czysto, choć miejscami jakby kręcone specjalnie pod młodsze pokolenie) Zakończenie: 8,8/10 (Daje widzom wystarczająco czasu, by przygotować się na część drugą, i kończy się na wysokiej nucie) Ogólnie: 7,6/10 (⭐⭐⭐⭐)

7/10. Rozrywkowy, ale prosty. Nic nowego, ale świetny dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z twórczością Michaela Jacksona. Poza tym jest tu znacznie więcej informacji o słynnej małpce Bubbles. Jeśli powstanie część druga, proszę, niech będzie w niej jeszcze więcej Bubbles.