Vanilkové nebo Vanilla Sky

Nadal uwielbiam ten film po tylu latach, chocia postanowiłem obejrzeć go w całości z alternatywnym zakończeniem, które mi się naprawdę nie podobało, nie płynęło tak dobrze. Niemniej jednak, po obejrzeniu oryginalnego zakończenia później, jest naprawdę świetny z wspaniałymi występami wszystkich zaangażowanych. Zdecydowanie podąża za tematem słodko-gorzkiego. **4,5/5**

Nie jestem wielkim fanem Toma Cruise'a, ale myślę, że ten film może być jego najlepszym przykładem prawdziwej gry aktorskiej i nie tylko zębów i torsu. Może tu naprawdę grać jako zapatrzony w siebie wydawca "Aames", który żyje życiem bogatego playboya. Piękne mieszkanie, klasyczny samochód i wygodny związek z "Julie" (Cameron Diaz) wypełniają jego dni dziedziczonego luksusu. Następnie jego świat dosłownie się zawala i znajduje się w więzieniu, gdzie tłumaczy psychoterapeucie "McCabeowi" (rzadko używanemu Kurtowi Russellowi), co się stało. Jest to historia zazdrości, która prowadzi do samobójstwa, zniekształcenia i przedstawia nam dość surowe oskarżenie o to, jak płytkie i samolubne jest życie tego człowieka. Jego upadek zaczyna się, gdy "Julie" - która wydaje się być o wiele bardziej zaangażowana w ich związek niż on - zaczyna czuć zazdrość o jego flirt z "Sofią" (Penélope Cruz), która spotykała się z jego najlepszym przyjacielem "Shelbym" (Jason Lee), dopóki nie przyprowadził ją na swoją imprezę. Wtedy zaczyna iskrzyć chemia seksualna, ale to szybko dodaje toksyczny element do życia wszystkich. Jego podejście do posiadania ciasta i zjedzenia go szybko prowadzi do serii okoliczności, które nie tylko prowadzą do jego obecnej sytuacji, ale także powodują, że waha się między światami marzeń i rzeczywistości - po prostu nie jest pewny, co się dzieje. Który z rozgrywających się scenariuszy jest prawdziwy? Czy którykolwiek z nich? Samo opowiadanie nie jest szczególnie innowacyjne. To, co imponuje tutaj, to Cruise grający postać dość niezbywalną i robi to dobrze. Nadaje "Aamesowi" cechy, które sprawiły, że poczułem, że życie za kratami jest właściwie odpowiednie. Niestety, postać "Sofii" od Cruza uważałem za nieco niewykształconą, ale są pochwały dla Diaza, która faktycznie przekonująco odgrywa swoją rolę porzuconej, zakochanej kochanki. Trwa zbyt długo, zbyt wiele jest dialogów, ale ostatnia godzina przedstawia nam dość przekonujący obraz samozniszczenia w mężczyźnie, który nie jest w stanie poradzić sobie z niczym, czego wcześniej nie radził sobie za pomocą swojego srebrnego łyżeczki i dobrego wyglądu. Chociaż na końcu nie czułem się zbyt smutny...