Duch w celi

Duch w celi Hantu Dalam Sel

7.2 /10
53 ocen
2026 106 min Wydany

W owianym złą sławą więzieniu rozgrywa się przerażające starcie z niewidzialną siłą, która w brutalny sposób odbiera życie kolejnym więźniom. Skłóceni więzienni strażnicy i wrogie sobie gangi są zmuszeni odłożyć dawne spory i połączyć siły, by przetrwać coraz krwawszy koszmar rozgrywający się w zamkniętych murach więzienia.

Ekipa

Stanowisko Nazwy
Reżyser Reżyser Joko Anwar
Scenarzysta Scenarzysta Joko Anwar
Producent Producent Tia Hasibuan
Operator zdjęć Operator zdjęć Ical Tanjung
Grafik Grafik Evan Wijaya
Piosenki Piosenki Tony Merle , Salim Lubis
Kompozytor muzyki oryginalnej Kompozytor muzyki oryginalnej Aghi Narottama
Obsada Obsada Juandini Liesmita
Pierwszy asystent reżysera Pierwszy asystent reżysera Rieviena Yulietta
Producent liniowy Producent liniowy Sandy Sofyan
Post Producer Post Producer Netta Anggraini
Projektant kostiumów Projektant kostiumów Monika Paska
Projektant efektów charakteryzatorskich Projektant efektów charakteryzatorskich Novie Ariyanti
Charakteryzator Charakteryzator Novie Ariyanti
Mikser dźwięku produkcji Mikser dźwięku produkcji M. Anhar Moha
Projektant dźwięku Projektant dźwięku Peter Bawiec
Kierownik efektów wizualnych Kierownik efektów wizualnych Abby Eldipie
Nadzorujący efekty cyfrowe Nadzorujący efekty cyfrowe Kalvin Irawan
Projektant Produkcji Projektant Produkcji Dennis Sutanto
Logo Firma
Barunson E&A KR
Rapi Films ID
Legacy Pictures ID
Come and See Pictures ID
Język
Bahasa indonesia
Recenzje (1)

Co sądzą inni widzowie

72 %
Średnia ocena
1
Łącznie recenzji
Call Me Dunham
Call Me Dunham
22. 04. 2026 Przetłumaczone
70%

Punkt wyjścia jest naprawdę intrygujący i szczerze mówiąc, ten film dość mnie zaskoczył. Bardzo dobrze łączy horror z komedią. Niestety, Joko Anwar przy pisaniu trzeciego aktu nie jest już tak pewny,…

Punkt wyjścia jest naprawdę intrygujący i szczerze mówiąc, ten film dość mnie zaskoczył. Bardzo dobrze łączy horror z komedią. Niestety, Joko Anwar przy pisaniu trzeciego aktu nie jest już tak pewny, przez co film traci w tej części nieco ze swojej siły. Dodatkowo satyra polityczna i podteksty są podane trochę zbyt dosłownie. Sprawia to wrażenie bardzo bezpośrednie, niemal jak słuchanie apelu społecznego. Mimo to nie da się zaprzeczyć, jak imponujące są niepokojące elementy filmu. Rzadko trafia się coś, co wywołuje jednocześnie obrzydzenie i zafascynowanie – estetyka dyskomfortu jest tutaj naprawdę uderzająca.

7.2

Głosowano 53×

50% Średnia
0% 50% 100%
0/500